Yanımda Kal Sözleri

Fecr-i Ahval

Yanımda kal
Dinle beni öncelikle belki beni anlarsın
Durgularımı büyütüp beşiklerde sallarsın
Değerini bilmeyip karanlıkta yatardım
Kuytu sokaklarda bedenimi ararsın

Yollarına ektiğim çiçekler açmaz oldu
İçimde sakladıklarım gözyaşlarımda soldu
Kaybettiğim varlığımı tebessümünde buldum
Binalar arasına saklanmış gecekonduyum

Bana ışık tutan eller bir de gözlerim var
Yardım edecek birisi var kaybolduğum zamanlar
Özgürlüğüme sebep olur gökte uçan martılar
Ağlamaklı gözlerim yüreğim yitik kanar

Şaibeler var fazla daldığım zaman
Yalnızlıklar var kaybolduğum her an
Birileri var acılar içinde kıvranan
Gözlerim var gördüğüne katlanan

Görme görme görme gözlerim
Bilme bilme bilme sevdiğim

Bedvin Kasva

Ağaç yaprak verir sadece sır vermez rüzgara
Kurumuş yaprak gibi döner sevincim hüsrana
Yağmur yağar habersiz değer yaşlar alnıma
Gözaltından süzülen yağmur mu benmiyim acaba

Umutlarda bitti sanki gözlerimde yaşaltı
Bulutlarda gitti birden üzerimde karaltı
Siyaha bulanmış yollarımda küçük bir parıltı
Sarılıp aydınlığa kurtulabilceğimi sanardım

Görmek isterdim oysa gökyüzünde ben kendimi
Yıkmak isterdim oysa tuzak dolu o çemberi
Bırakıp giden düşlerim ne olur bana dönün geri
Düşlerim olmadan aşamam ki ben hiçbir engeli

Yürüdüm sadece bu yolda koşmaya gücüm yetmedi
Bitap bir halde hep dizlerim fakat yere çökmedim
Çok yorgunum belki ama düşüp toprağı öpmedim
Vatanından gitti ama Bedvin daha ölmedi