Karanlık Gece Sözleri

Her sevincin arifesinde neden nemli bende gözler

Tam kazandım derken terk eder bütün sevenler

Meyler anlar beni siktiret dolsun kadehler

Kalbim yalnızlıktan ellerim soğuktan titrer

Peşimi bırak ulan keder gözlerim dalıp gider

Her geçen gün bin beter ve ben çekerken yükünü

Kahpe dünya benle alay eder yüzüme gülüp alır dostlarımı

Yinede ben gömer sıralanır gecede dertler

Sokak karanlık tek bir başıma ben varım

Şafak söker limanda terkedilmiş sandalım hüzün çöker

Kimse görmez gizli gizli ağlarım ümit biter ben kalemle kâğıda derdi karalarım

Sonu kâbus rüyaların ve yolu hazin vedaların ikileminde karmakarışık geçti yirmi beş yılım

Çoğu zaman şarapların dibinde mutluluk arandım

İçten gelen ahımı raple dilime nara yaptım

Şu karanlık gecenin bir sonu olmalı şu yağmurun şu kışın...

Dünya kölen olan biziz sen dön kahrolan biziz

Kederden ağlayan bazen raple kalbi dağlayan

Aleminde savrulan yalanlarınla yolu bulan

Beli bükükken doğrulan meçhulde kaybolan biziz

Zenginlik değil rahat bir yaşam hayalim vardı elimden aldılar

Dünü silip beklerken yarını sabrım kalmadı selam verdik kimisi almadı

İşi düşünce sırıtarak sırtımızı sıvazladı yaratılan bir şeytandı etraf doldu kopyası

Haraç alan maymundan tut tetik çeken ve tayfası rızk içinde ter döküp eskittik biz yolları

İlk defa değil bu çok yaşadım elvedaları

Benim bir sevdiğim vardı dini imanı paraydı

Bileti verdim sonrasında taptığıyla harcandı

Bide atıp tutan vardı sopayla iyice uslandı

Palavradan yakıp yıkarken ne kötekler ıslattı

Hayat egona fırsattı garibin derdi kursaktı

Tatminsin yavşakların özü aslında tır saktı

Yüzüme bakan her gözün yarısı sanki ıslaktı

Zalim oldu hergecem karanlığında dert saklı

Şu karanlık gecenin bir sonu olmalı şu yağmurun şu kışın...

Dünya kölen olan biziz sen dön kahrolan biziz

Kederden ağlayan bazen raple kalbi dağlayan

Aleminde savrulan yalanlarınla yolu bulan

Beli bükükken doğrulan mechulde kaybolan biziz