Küçük Bahadır Sözleri

O depremin öksüz bıraktığı bir çok çocuktan biri

Annesi babası ve ablasını kaybetmiş

Geriye kalan tek şey umut dolu yeşil gözleri

Ve sığınacağı tek kucak

Kendisi gibi herşeyini kaybetmiş olan anneannesi

Artık uyurken bir tülbentin kokusuydu

Sadece annesinden geriye kalan

Ve artık kulaklarında işitemediği ninnisiydi

Ölümü bilmeyen çocuk aklıyla düşündüğü

Bir gün geri dönermiydi acaba

Tülbentteki kokusu bitmeden

Bir gün geri gelip yine o sıcak elini

Basına koyup sevebilirmiydi

Ama kimse diyemedi

Hiç kimse ona annesinin

Yıldızların gökyüzünü kaplayıp yere indiği bir gecede

Ruhunu teslim ettiğini söyleyemedi

Bir gün büyüdüğünde bu günleri düşünüp

Neden ben diye sorduğunda kendi kendine

En mantıklı cevabı verebilecek sağlıklı mantıklı

Ve okumuş bir delikanlı oluverecekti

Kötü günler geride kalacak kötülükler unutulacak

Ama yapılan iyilikler gün gibi aşikar olacaktı

Belkide baktığında dünden bu güne olan hayatına

Bir anne kaybedip birçok anne kazanmış olduğunu görecekti

Onun bir annesi yoktu artık

Ama ona anneannesinin kucağında annelik yapacak birçok anne

Ve ona görünmeden babalık yapacak birçok baba olmalıydı

Ve en korkulu rüyalarında sıçradığında uykusundan anne diye

Başucunda birçok anne ve baba bulmalıydı

Bahadırı emanet edip önce Allaha ve sonra anneannesine

Ayrılacaktık tekrar ordan ve yolda giderken

Kendi kendimize soracaktık

Küçük laflar eden büyüklerdenmiyiz

Yoksa büyük laflar eden küçüklerden mi diye

Hiç biri değilde adam olmak vardı belkide

Ve adam olmak lafının altında kalmamak

Sözünün eri olmakta yatardı

Günümüz duyarlı ana ve babalarına edilmiş bunca laftan sonra

Son sözde Hz Mevlanadan ve derdi ki Mevlana

Nekadar anlatırsan anlat ve ne kadar bilirsen bil

Senin bildiğin karşındakinin anladığı kadardır.