Son Köşküm Sözleri

Giriş:

Günahsızdık öylesine, temizdik küçükken

Özlüyorum her gününü şimdi kolda büyüdü el

Hangi zaman büyüdü ten ve hangi yolda çürüdü ben

Özlememek elde değil sayılı gün ve pili biter.

Dündür bugüne en uzak gün haydi gözleyin

Dürbün istemez demiştir bil ki Asaf Özdemir

Ege kıyıları gibi de bu cildim, yaşlı gösterir.

Çukur çukur oyfuğu yeri

1.Verse:

Çukur çukur oydu yeri, almak için zaman beni çok ter döktü vakit.

Yalan hayat anladım.

Yoktan var eden bu Ya�Rab Hayruyama�dır

(ve) Gökten yağdı yağmur aynı bak bu kan tadında

(ve) Göm gel! Kaydı yıldız. Son araçtır dar tabutlar

İçimden bir parçadır. Yinede ben ona kızmıyom

Güneş bile yapmacık, parlıyor ısıtmıyor!

Vakit aldı beni (beni) etti beni delik deşik.

Boş bir beşik istemiştim. Güneş açtı geçti içim!

�

Son kez gülüyorum affet beni Ya�Rab

Misafir ben�

Son köşküm bir tabut olacak!

Nakarat(x2):

Gülmüyor yüzüm doğrudur anne!

Bu dünya tersine dönüyor

Geçmiyor günüm doğrudur anne!

Bu dünya dar geliyor bana

2.Verse:

Benim içim şimdi delik, parça pinçik oldu

Kan çıkarken aldı borcu! Yol bitti gitti yolcu.

Tek tabut bu son tabuttur, al köşke bak kuruldum

Yarım kaldı her işim, veda etti kaldı ruhu.

Beni bir cennet alsın ah

Yine bir nebze tattı nam

Gene de denedim etti laf

Nerede kaldı itiraf!

İtikat ve itiraf

İltifat ve iftira

İntibah! Ben ittim ah

Kaybederdik irtifa.

�

Ölmek için geldik biz kullar.

Ondan bayılıyoruz toprak kokusuna

Ölmek işi çok zaman alıyor

O yüzünden yaşıyoruz yıllar boyunca!

Nakarat(x2):

Gülmüyor yüzüm doğrudur anne!

Bu dünya tersine dönüyor

Geçmiyor günüm doğrudur anne!

Bu dünya dar geliyor bana